استعلام و خرید

رایج ترین عناصر آلیاژی

5 نوع از رایج ترین عناصر آلیاژی را بشناسید

آنچه در مقاله « 5 نوع از رایج ترین عناصر آلیاژی را بشناسید » خواهید خواند:

  • تعریف ساده عناصر آلیاژی
  • 5 عنصر آلیاژی که بیشترین مورد استفاده را دارند

رایج ترین عناصر آلیاژی عناصری هستند که به طور عمده در تولید محصولات فلزی به کار گرفته می‌شوند. وجود هر نوع از عناصر فلزی و یا غیر فلزی در ترکیب متریال ساخت محصولات متعدد، باعث می­شود که مشخصه­ های فیزیکی و شیمیایی آنها تغییر کند. به علاوه متفاوت بودن مشخصه­ های فیزیکی و شیمیایی کالاها باعث می‌­شود کاربردهای متفاوتی نیز داشته ­باشند و دایره موارد استفاده از آنها گسترده و گسترده تر شود. اما آیا می‌دانید که رایج‌ترین عناصر آلیاژی کدامند؟ و یا از مشخصه ها و کاربردی عناصر آلیاژی پرکاربرد خبر دارید؟

تعریف ساده عناصر آلیاژی

عناصر آلیاژی ممکن است فلز و یا غیر فلز باشند. این عناصر دارای مشخصه­ هایی متفاوتی هستند. این عناصر ممکن است در طبیعت به صورت خالص و یا ناخالص وجود داشته باشند. عناصر آلیاژی را می‌­توان با مواد دیگر ترکیب کرد. خواصی که این عناصر دارند در ترکیب با دیگر مواد باعث ایجاد قابلیت‌­های جدید می‌­شود. ترکیب عناصر آلیاژی باعث می‌­شود که محصول نهایی دارای خواص جدید و کاربرد متفاوت شود.   

5 عنصر آلیاژی که بیشترین مورد استفاده را دارند

تعداد عناصری که در ترکیب محصولات متفاوت و متنوع فولاد مورد استفاده قرار می‌­گیرد، بیشتر از 5 عدد است. با این وجود در اینجا از عناصری نام برده می­شود که بیشتر از بقیه عناصر در تولید محصولات متنوع مورد استفاده قرار می‌­گیرند. در ادامه درباره این عناصر و موارد استفاده از آنها در محصولات فولادی شرح داده می‌شود:

1.کروم( Cr) از رایج ترین عناصر آلیاژی

کروم یک عنصر فلزی است. این فلز سخت و براق است و دارای رنگ خاکستری فلزی است. کروم  قابلیت جلا پذیری دارد و نقطه جوش آن  بالا است. این عنصر در برابر سایش و تیرگی بسیار مقاوم است. کروم یکی از عناصری است که در تولید انواع محصولات فولادی مورد استفاده قرار می­گیرد. در صورتی که کروم مورداستفاده قرارگرفته بیشتر از 11% باشد ویژگی­های خاصی به فولاد می بخشد. از جمله این ویژگی­ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • خاصیت ضد زنگ بودن
  • مقاومت در برابر خوردگی
  • مقاومت در برابر اکسید شدن : اگر شرایط برای اکسید شدن فولاد فراهم باشد، کروم پیش از آهن اکسیده می­شود. کروم باعث اضافه شدن یک لایه محافظ بر روی محصول فولادی می‌گردد.
  • قابلیت انجام حرارتی: اضافه کردن کروم در مقادیر کمتر از 11% باعث می­شود که فولاد مقاومت، سختی و خاصیت انجام عملیات حرارتی قابل‌توجهی پیدا کند. فولادهایی که مقادیر زیادی کروم در ترکیبشان به کار رفته است شامل؛ فولادهای ضد زنگ با گرید 439،  D2 309 و 225 هستند. فولادهای ابزار هم مقدار زیادی کروم در ترکیب خود دارند.

2.مولیبدن(Mo)

مولیبدن یک عنصر شیمیایی است. این عنصر که در معادن یافت می شود یک فلز نقره ای رنگ است. مولیبدن در ترکیب آلیاژها کاربیدهای سخت و پایدار تشکیل می­دهد. این عنصر یکی دیگر از عناصر پرکاربرد برای تولید انواع فولاد است. از جمله ویژگی‌­هایی که با اضافه کردن مولیبدن به فولاد ایجاد می­شود به شرح زیر است:

  • مقاومت در برابر خوردگی
  • قابلیت سخت کاری: این عنصر طی عملیات حرارتی که بر روی فولاد اعمال می­شود، سرعت سرمایش را کاهش می­دهد.  این عمل باعث ایجاد قابلیت سخت کاری در مقطع می‌گردد.  
  • سفتی
  • مقاومت کششی
  • مقاومت خوردگی در مقابل کلراید: وجود مولیبدن باعث می­شود که خطر ایجاد حفره در محصول فولادی کاهش پیدا کند. این حفره ها بر اثر خوردگی ناشی از وجود کلراید بوجود می آیند.  

فولادهای ابزار، گروه فولادهای ماریجینگ و فولادهای ضدزنگ حاوی مقدار زیادی مولیبدن هستند.

3.وانادیوم(V)

وانادیوم یک عنصر شیمیایی، به رنگ خاکستری- نقره ای است. این عنصر خاصیت شکل پذیری دارد. وانادیوم عنصری است که در تولید انواع محصولات فولادی مورد استفاده قرار می­گیرد. وجود وانادیوم در ترکیب فولاد کربنی باعث ایجاد مشخصه های زیر می ­شود:

  • افزایش خاصیت شکل پذیری فولاد : از این عنصر برای کنترل و کم کردن اندازه دانه­ های فولاد استفاده می­کنند. کوچک نگه داشتن این دانه ها کمک می­کند تا قابلیت انعطاف پذیری محصول افزایش پیدا کند.  
  • افزایش سختی و مقاومت فولاد: وجود وانادیوم باعث تشکیل کاربید می­شود. کاربیدی که توسط وانادیوم تشکیل شده است باعث افزایش سختی و مقاومت بالای فولاد تولید می­شود.

فولادهای تیغه، فولادهای A3، A9، دارای مقدار زیادی وانادیوم هستند.

4.منگنز(Mn)

منگنز یک فلز واسطه است. این عنصر نقره ای رنگ، سخت و شکننده است. استفاده از منگنز در تولید فولادهای کربنی باعث ایجاد مشخصه های زیر می­شود:

  • بهبود قابلیت عملیات حرارتی: محصول فولادی طی عملیات گرمایش و سرمایش دارای سختی و مقاومت می­شود. اما همین عملیات گرمایش و سرمایش باعث می­شود که محصول فولادی نهایی دچار نقص شود. وجود منگنز باعث می­شود که سختی و مقاومت در محصول فولادی ایجاد شده، اما نقصی در محصول بوجود نیاید. فولادهای ابزار، A10، A4 از دسته فولادهایی هستند که در ترکیبشان از منگنز زیادی استفاده شده است.

5.نیکل( Ni)

نیکل عنصری مقاوم، براق و چکش خوار است. این عنصر ساختاری بلورین و به شکل مکعب دارد. نیکل به رنگ سفید و نقره ای دیده می شود و رسانای جریان برق است. این عنصر می­تواند به عنوان محافظ برای دیگر فلزها بکار رود. از این عنصر بیشتر برای تولید فولادهای ضدزنگ آستنیت استفاده می­شود. این عنصر باعث ایجاد مشخصه های زیر می‌شود:

  • فعال کننده آستنیت: از این عنصر برای تولید فولادهای ضد زنگ آستنیتی استفاده می­شود. با اضافه کردن 18% کروم در کنار 8% نیکل می­توان فولاد ضدزنگ آستنیتی بدست آورد.
  • افزایش مقاومت در برابر خوردگی: این قابلیت با وجود نیکل  به شدت افزایش پیدا می­کند. این نوع از فولاد ضد زنگ بسیار پر مصرف است.
  • سفتی و مقاومت در برابر ضربه: عنصر نیکل موجود در فولاد می تواند مقاومت محصول را در برابر ضربه حتی در دماهای پایین افزایش  دهد. فولادهای آستنیتی ضد زنگ مقدار زیادی نیکل در ترکیب خود دارند.

 قیمت پروفیل و سایر مقاطع فولادی را که در ساخت آن از انواع آلیاژهای فولاد استفاده شده، از کارشناسان ما استعلام بگیرید.

 

 

Share on linkedin
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on telegram

یک دیدگاه بگذارید